Heel Holland Hugt (03-2017)

DSC03004

Al snel na Heel Holland Hugt op Valentijnsdag 2017 besloot Buffi Duberman om vaker een knuffeldag te organiseren. De eerstvolgende werd zaterdag 18 maart. De lovetrain ging nu van Den Bosch via Utrecht Centraal naar Amsterdam Centraal. Daarnaast stonden er weer ambassadeurs in Rotterdam, Groningen en Roermond. Mijn fotocamera ging weer mee, maar ik had mij voorgenomen om zelf op beide stations (ik sluit aan op Utrecht Centraal) eerst zelf te gaan knuffelen. En dat vond ik best wel spannend. Eerder was het veilig achter mijn camera en kon ik door niemand worden afgewezen. Buffi en Ayham vond ik op dezelfde plek als vorige keer. In afwachting van Dorona begonnen we alvast. En dan is daar het moment, dat ik door een bord uit de tas te pakken van een anonieme passant ineens een hugger wordt. Al snel kan ik de eerste hug uitwisselen, met iemand die nietsvermoedend onderweg is van A naar B, en de gelegenheid aangrijpt om even genegenheid te tonen aan een onbekend persoon die zich daarvoor openstelt. Wat bijzonder, zeker die eerste hug. Nu ben ik over de drempel en geniet er volop van. Met iedereen die langsloopt, ook al kijken ze maar vanuit een ooghoek, gebeurt iets. Uiteenlopende emoties zijn zichtbaar, van stuurs vooruit kijken tot aan komen stormen om een hug uit te wisselen. Van een voorzichtige glimlach tot afwijzend met een boog om mij heen lopen. Soms de twijfel: zal ik wel of zal ik niet. Het mag en kan allemaal. Van een vluchtige hug tot een langdurige, extra hartverwarmende hug. Vrouwen en mannen van allerlei rassen, meisjes en jongens die net zelf kunnen lopen en onder aanmoediging van een ouder uit zichzelf naar mij toe lopen. Na een tijdje pak ik toch ook de camera en leg bijzondere momenten vast. Dan op naar Amsterdam. Daar sluiten spontaan enkele voorbijgangers zich bij ons aan en zij genieten net zoals wij. Bijzonder zijn meerdere stelletjes die voorbij lopen en waarbij hij stuurs vooruit blijft kijken en zij zolang mogelijk oogcontact blijft houden. In Amsterdam uiteraard ook veel toeristen die vaak in groepjes voorbijkomen, er ontstaat menige groepshug. Ook hier mensen die zeggen dat ze dit nu echt even nodig hebben, en na de hug met een iets beter gevoel weer verder lopen. Knuffelen doet iets met mensen of ze het nu alleen maar zien of er zelf aan deelnemen. Mijn gevoel slingert tussen verder willen huggen en fotograferen. Tijdens het fotograferen zie ik mooie momenten, soms maar één seconde lang, vaak heel intens. Na een uurtje gaan we weer richting huis. Thuisgekomen zie ik dat mijn camera in Amsterdam geen enkele foto heeft opgeslagen. Een katterig gevoel overmant mij. Als ik terugdenk aan deze dag dan wint de herinnering aan alle hugs het van de kater. De volgende keer sluit ik mij weer aan.

Reageer gerust! Je mailadres wordt niet gepubliceerd!

Zoeken
%d bloggers liken dit: