skip to Main Content

Open brief inzake de zorg

Open brief inzake de zorg

Open brief aan besluitvormers bij zorgverzekaars, en aan hun familieleden en hun vrienden
Beste besluitvormers,

Waarom kopen jullie bij ziekenhuizen soms te weinig zorg in, en kopen geen zorg bij wanneer dat nodig is?

Er is het nodige waar wij burgers niet blij mee zijn, en we hebben allemaal de rol van burger. Een deel van die burgers zorgt in een andere rol, hun werknemersrol, ervoor dat wij burgers met bepaalde zaken niet blij zijn. Die werknemersrol zal vaak de rol van besluitvormer zijn, diegenen die bepalen hoe een product of service er precies uit zal gaan zien.

Op zich ben ik niet zozeer benieuwd naar het waarom, dat zal wel neerkomen op omzet, macht en status.
Wel ben ik benieuwd hoe het werkt dat er besluitvormers zijn die dit soort beslissingen nemen, die ook van toepassing zijn voor hun familieleden en vrienden. Hoe is het mogelijk dat zij dat in hun eigen hoofd kunnen goed praten.

Er wordt soms te weinig zorg ingekocht bij ziekenhuizen, of andersom gesteld: het budget is ergens in het najaar op. Dit gebeurde in 2016 al in oktober, bijvoorbeeld in ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten.
Patiënten werden daar op de wachtlijst geplaatst of doorverwezen naar een ander ziekenhuis.
In het laatste geval worden de zorgkosten van deze patiënt dus wel betaald alleen via een ander ziekenhuis. Daarvoor moet de patiënt wel naar een ander ziekenhuis, bij een andere, onbekende arts waar geen relatie mee bestaat, die het dossier en de patiënt niet kent. Waar ligt hier de winst?
In het andere geval, dat de patiënt op de wachtlijst wordt geplaatst, kan deze dus vanaf 1 januari weer wel worden behandeld. Denkbaar is dat de klacht dan inmiddels erger is geworden en de behandeling meer zal kosten. Waar ligt hier de winst?
In het ergste geval zal een patiënt dan al overleden zijn. Hier ligt de financiële winst duidelijk bij de verzekeringsmaatschappij die voor deze patiënt helemaal niets hoeft te betalen. De kans op overlijden door te weinig ingekochte zorg is zeer klein omdat patiënten met een acute zorgvraag wel worden geholpen, maar waar ligt de grens en wordt die altijd goed gelegd.

Er zijn besluitvormers bij zorgverzekeringsmaatschappijen die er dus voor kiezen om voor een bepaald bedrag aan zorg in te kopen en als dat te vroeg in het jaar op is, dan niet nog meer zorg bij datzelfde ziekenhuis in te kopen.
Dit verhaal geldt dus ook voor de familieleden en vrienden van deze besluitvormer, en als het goed is, zelfs voor zichzelf.
Natuurlijk weten de familieleden en vrienden van een besluitvormer niet wat voor een besluiten diegene allemaal op zijn werk neemt. En als besluitvormer kun je blijkbaar met je besluiten leven.
Het kan toch niet zo zijn dat geld, macht en status boven de gezondheid van je familieleden en vrienden gaat, of toch?
Of zal het echt zo zijn dat iedereen binnen een organisatie zich alleen maar verantwoordelijk voelt voor zijn eigen stukje en het zo in zijn eigen hoofd kan goedpraten.
Bent u familie van, of bevriend met een besluitvormer bij een zorgverzekeraar, stel daar dan gerust eens vragen over.

Uiteraard snap ik dat de zorg betaalbaar moet blijven, maar het bovenstaande lijkt mij niet de oplossing. De huidige vorm van zorgverzekering kost te veel geld aan marketing, managers, administratie, overstapreclame aan het einde van het jaar enz. Geld dat voor het inkopen van zorg zou kunnen worden gebruikt.
Wat zal ervoor nodig zijn om deze cultuur bij zorgverzekeraars te veranderen?

Graag denk ik daarin mee.

Een goed alternatief lijkt me het Nationaal Zorgfonds. Daardoor komen vele miljoenen aan kosten te vervallen. Dat geld kan dan worden besteed waarvoor het is bedoeld, de zorg zelf.

Frans van Zaalen

P.S. Mijn naamgenoot is binnen de politiek actief, dit vermeld ik om verwarring te voorkomen.

Reageer gerust! Je mailadres wordt niet gepubliceerd!

Back To Top
×Close search
Zoeken
%d bloggers liken dit: